تبلیغات
مهاجراً الی الله - پیوند دانشگاه با صنعت
مهاجراً الی الله
من یهاجر فی سبیل الله یجد فی الارض مراغما کثیرا و سعه
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 7 دی 1391 توسط فرزان حدادی

استفاده از پتانسیل گسترده دانشگاه برای رفع مشکلات صنعت در سال‌های گذشته همواره به صورت یک آرزو باقی مانده است. هر زمان که نیروهای دانشگاهی برای همکاری با صنعت کشور قدم پیش گذاشته‌اند با در بسته و بی‌اعتمادی صنعت روبرو شده‌اند و هر بار که صنعتی نیز به امید برآورده شدن نیازهایش از دانشگاه درخواست کمک کرده ناکام مانده است. نیروهای دانشگاهی انتظار دارند صنعت از تحقیقات بنیادی پشتیبانی مالی به عمل آورد و صنعت نیز گله دارد که دانشگاه قادر به انجام یک کار جدی صنعتی نیست.

نظام دانشگاهی ایران یک نظام کپی‌برداری شده از غرب است که قادر به برقراری ارتباط با نیازهای روزمره محیط زندگی خودش نیست. در غرب مطالعه این دروس و پیگیری این نوع تحقیقات و در این سطح از فناوری واقعاً منجر به کاربردهای صنعتی می‌شود اما در ایران همان دروس و همان تحقیقات و مقالاتی که در مجلات غربی یا داخلی و با استانداردهای غربی به چاپ می‌رسند هیچ نسبتی با فناوری داخلی برقرار نمی‌کنند. باید پذیرفت که سطح فناوری ایران با کشورهای غربی یکی نیست. نتیجه این که برای پیشرفت صنعت و فناوری پرداختن به علومی که در غرب موثر است در ایران موثر نخواهد بود.

علم صحیح و مناسب هنگامی به وجود می‌آید که دانشگاه در ارتباط نزدیک با صنعت بومی خودش باشد. البته این علم چیز متفاوتی از علم غربی نیست و روابط ریاضی جدیدی نیز بر آن حاکم نیستند اما همه می‌دانیم که در داخل دریای وسیع علوم کنونی بی‌نهایت انتخاب هست. لزومی ندارد ما دنبال همان صورت مساله‌هایی باشیم که برای غربی‌ها مطرح شده است. اولین گام برای برقراری ارتباط با صنعت آموزش است. متاسفانه دانشگاه که خود را در قله علم می‌بیند حاضر به آموزش دیدن خصوصا در حوزه فناوری نیست. آموزش فناوری از این جهت اهمیت دارد که موجب برقراری زبان مشترک میان صنعت و دانشگاهی می‌شود که تا پیش از آن عادت داشته بیشتر بگوید و کمتر بشنود. اگر همیشه دانشگاه آموزش داده و صنعت آموزش گرفته است لازم است یک جریان دایمی نیز وجود داشته باشد که در آن صنعت آموزش بدهد و دانشگاه بیاموزد.

مساله دوم لزوم انس با فضای عملگرایی در دانشگاه است. همانطور که انس با یادگیری و تحقیق موجب پرورش ذهن دانشجویان و اساتید می‌شود انس با کارهای عملی و تماس دایمی با آزمایشگاه نیز موجب تقویت اعتماد به نفس عملی و کسب تجربه در دانشگاه می‌شود. این موضوع را نباید با آزمایشگاه‌های رسمی دوره آموزشی دانشگاه اشتباه گرفت. این آزمایشگاه‌ها تنها تا حد کمی مفید هستند چرا که در آنها تمام دستور کارها مشخص و همه لوازم آماده هستند. سوالات و جوابهای آنها مشخص است. بنابراین ما در آزمایشگاه کمتر ریسک می‌کنیم و انتخاب‌های محدودی داریم. کار عملی واقعی یعنی در نظر گرفتن یک هدف شخصی و تلاش برای تحقق آن با تمام ابزارهای ممکن. یعنی مطالعه آزاد و خرید از بازار و ممارست عملی با قطعات و فرآیندها. یعنی رفتن تمام راهها و این است که به ما یاد می‌دهد که واقعاً کدام راه‌ها جواب خواهد داد.

راهکار سوم برای نزدیک کردن دانشگاه و صنعت تلاش مداوم برای قرار گرفتن در فضای نیازهای صنعت است. اگر ما با آموزش صنعتی پیش‌نیازهای لازم برای کار را پیدا کرده باشیم و اگر با مداومت در کار عملی ابزار لازم برای تحقق ایده‌هایمان را به دست آورده باشیم لازم است آگاهی گسترده درباره نیازهای صنعت نیز پیدا کنیم تا در صورت تطبیق آن با توانایی‌هایمان بتوانیم در راستای رفع آنها اقدام کنیم. اینها شامل ارتباط گیری با انواع صنایع و مذاکره و کسب اطلاع درباره نیازمندی‌های فعلی صنعت کشور است. سه راهکار فوق می‌بایست همه در کنار هم به کار برده شود تا ثمربخش باشد و نقصان هر یک موجب ناتمام ماندن تلاش‌ها برای پیوند دانشگاه با محیط بومی کشورمان خواهد شد.



درباره وبلاگ
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
آمار سایت
قالب وبلاگ