تبلیغات
مهاجراً الی الله - عقب نشینی
مهاجراً الی الله
من یهاجر فی سبیل الله یجد فی الارض مراغما کثیرا و سعه
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 اردیبهشت 1391 توسط فرزان حدادی

طی روزهای گذشته شاهد موضع جدید کشورهای غربی بودیم که خواستار توقف غنی سازی در ایران شدند. این موضع از این جهت جدید است که پس از نشست استانبول طرف غربی به شدت تلاش می‌کرد از هر گونه اظهارنظری که به روند اعتمادسازی خدشه وارد کند اجتناب کند. آیا این مساله را بادی به معنای شکست زودهنگام دور جدید مذاکرات هسته ای با غرب دانست؟

در ابتدا باید گفت که برخی سیگنال‌های غلط که از ضعف تاریخی برخی جناح‌های سیاسی ایران ناشی می‌شود و طی روزهای گذشته از مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس صادر شد در بروز این موضع‌گیری بی‌تاثیر نبوده است. این جریان فکری معتقد است وضعیت اقتصاد داخلی به دلیل تحریم‌ها نامطلوب است و این که ادامه این شرایط ممکن است منجر به نوشیدن جام زهر دیگری توسط رهبری انقلاب برای دوری از ادامه تحریم‌ها شود.

با این حال، پیش زمینه اصلی مواضع جدید غرب را باید در فراسوی مرزها جستجو کرد. در روزهای گذشته سه مساله مهم بین‌المللی رخ داد که باعث چرخش میز مذاکره به شیوه‌ای غیرقابل پیش‌بینی و به سود ایران شد. اولاً بازگشت رسمی پوتین به کاخ ریاست جمهوری و کاهش نفوذ مدودف غربگرا، منجر به قرار گرفتن 1+5 در موضع ضعف شده است. از سوی دیگر پیشرفت طرح اصلاحات سیاسی در سوریه و برگزاری انتخابات مجلس در این کشور، موضع محور مقاومت را یک گام دیگر به پیش برد. با این حال، ضربه اصلی را آمریکا در اروپا دریافت کرد. برگزاری 6 انتخابات همزمان و روی کار آمدن گسترده چپ‌گرایان ضد آمریکایی و ضد سرمایه‌داری در فرانسه، یونان، آلمان و سایر کشورها شکاف جدی در جبهه غرب ایجاد کرده است. در مهمترین تحول، فرانسوا اولاند به ریاست جمهوری فرانسه رسید و یک دشمن سیاست خارجی آمریکا جای یک مدافع سینه چاک آمریکا را گرفت. کافی است توجه کنیم که بیانیه کشورهای غربی درباره درخواست از ایران جهت توقف غنی‌سازی درست یک روز پس از انتخابات فرانسه صورت گرفت.

بنابراین، این موضع جدید را باید ناشی از ضعف روزافزون طرف غربی دانست. حقیقت این است که همزمان با چنین مواضعی، اتحادیه اروپا در حال بررسی امکان به تعویق انداختن تحریمهای نفتی ایران است و با وجود نزدیک شدن احتمالی این تحریمها اختلال خاصی در صادرات نفتی ایران به چشم نمی‌خورد. حقیقت این است که مذاکرات هسته‌ای برای مردم ایران و جهان خسته کننده شده است. از این منظر شاید بهتر باشد با توجه به مواضع غیرسازنده غرب، این مذاکرات به سادگی لغو شوند و به زمانی در آینده موکول شوند.

ایران نه نیازی به لغو تحریمها دارد نه مشکلات اقتصادی خود را ناشی از تحریمها می‌داند. تحریم چیز جدیدی نیست. تورم موجود در اقتصاد ایران ناشی از هدفمندی یارانه‌ها، افزایش شدید نقدینگی، و در نتیجه افزایش نرخ ارز است. سرمنشاء تمام این مسایل نیز چیزی به جز تزریق دلارهای عظیم نفتی در اقتصاد نیست. تحریم‌ها چه بسا برای ایران نعمت بوده باشد. در بسیاری از رشته‌ها اگر تحریم نبود تولید داخلی در معرض رقابت بی‌رحمانه خارجی نابود میشد و بیکاری و رکود گسترده همچنانکه این روزها در سراسر جهان به خصوص اروپا مشاهده می‌شود در ایران نیز فراگیر می‌شد. تحریم‌ها آنقدر نابخردانه است که ورود بسیاری از کالاهایی را که کاربرد نظامی یا هسته‌ای ندارند را نیز شامل شده است. بنابراین فرصتی مناسب برای تولیدکنندگان داخلی فراهم آمده است تا به جایگزینی واردات با تولید داخلی بپردازند. 



درباره وبلاگ
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
آمار سایت
قالب وبلاگ