تبلیغات
مهاجراً الی الله - سرمایه داری در بحران
مهاجراً الی الله
من یهاجر فی سبیل الله یجد فی الارض مراغما کثیرا و سعه
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 آبان 1390 توسط فرزان حدادی

بحران غرب به تدریج از فاز اقتصادی به فاز اجتماعی و سپس سیاسی وارد می‌شود و این موضوع باعث شده است پیش‌بینی‌ها درباره سقوط نظام سرمایه‌داری شدت گیرد. جنبش اشغال وال استریت به عنوان اعتراض اکثریت 99 درصد جامعه بر علیه 1  درصد مسلط جدیدترین نماد بروز جنبش ضد سرمایه‌داری است که به هیچ وجه تازگی ندارد. اگرچه تاریخ جنبش‌های ضدسرمایه‌داری را می‌توان به دوران قبل از فروپاشی کمونیسم نیز بازگرداند، زمانی که اگرچه جنبش‌های کارگری به خصوص در آمریکا با بهانه‌های امنیتی به شدت سرکوب می‌شد، با این حال پس از فروپاشی شوروی سابق برای دورانی کوتاه به نظر می‌رسید سرمایه‌داری یکه تاز میدان و پیروز منازعه تاریخی با تمام ایدئولوژی‌های رقیب  بوده است. چه بسا برای سرمایه‌داری بهتر بود کمونیسم باقی می‌ماند تا در سایه تهدید امنیتی ناشی از آن برای غرب امکان سرکوب اعتراض‌های داخلی فراهم باشد.

به نظر می‌رسد بحران‌های اخیر ناشی از انتقال قدرت اقتصادی و به تبع آن سایر اشکال قدرت از غرب به آسیا است. اگر چه نظام‌های سیاسی غربی در بحران دست‌وپا می‌زنند کشورهای آسیای شرقی ثبات سیاسی کاملی را تجربه می‌کنند. اگر قائل به این باشیم که بحران در ذات سرمایه‌داری ایجاد شده است ناگزیر باید به این سوال پاسخ دهیم که آیا نظام‌های سیاسی آسیای شرقی چیزی متفاوت از سرمایه‌داری هستند یا عامل دیگری موجب ثبات اجتماعی در آن کشورها شده است؟ آیا نابرابری اجتماعی در کشورهای شرق آسیا کمتر است یا نظام‌های سیاسی دمکراتیک‌تری بر سر کار هستند؟ این در حالی است که در اواخر دهه 90 که بحران جنوب شرقی آسیا اوج گرفته بود بحران سیاسی نیز در این کشورها بروز کرد. تنها پاسخ این اوضاع این است که تمدن غرب بر اثر عوامل مختلف در حال فروپاشی است. البته این لزوماً به معنای انقراض بازار آزاد نخواهد بود ولی لزوماً به معنای انقراض نظام اجتماعی و سیاسی مبتنی بر لیبرالیسم خواهد بود.  



درباره وبلاگ
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
آمار سایت
قالب وبلاگ